Նարեկի հետ հաճախ եմ ունենում տարբեր զրույցներ առօրիայից, մեզ շրջապատող աշխարհից: Նարեկը բնույթով հետաքրքրասեր է, հանգիստ և հավասարակշռված: Նրան հետաքրքրում են այնպիսի հարցեր, որոնք քչերի մտքով կանցնի: Տարբերվող է իր հասակակիցներից: Նրան հեշտ էր նախապատրաստելը, քանի որ կարողանում է լսել և հասկանալ պահի կարևորությունը:
Երբ իմացավ փոքրիկի մասին, շատ ուրախացավ: Սկսեց հետաքրքրվել, թե ով է բերելու և որտեղից է գալու: Նրա հետ զրույցի ժամանակ կարևորեցի իր անձի առկայությունը և իր «ես»-ը, շեշտելով, որ նա այնքան կարևոր է մեր համար, որ իր ցանկությունը հաշվի առնելով իմ փորիկի մեջ հայտնվել է մեր փոքրիկը:
Մի փոքր բարդ էր պատկերացնելը, թե ինչպես է փոքրիկը հայտնվել իմ փորիկում, բայց հուսով եմ ընթացքում կնկատի, թե ինչպես է այն մեծանում և իր համար կախարդական այս երևույթը կբավարարի իր հետաքրքրասիրությունը:
Ինչու՞ է հայտնվել իմ փորիկում,որովհետև պետք է սնվի: Ես հաց կուտեմ նա կմեծանա: Այնքան կմնա այնտեղ, մինչև կարողանա ինքնուրույն ուտել:
Մոնիկա Տոնոյան 