Месяц: Февраль 2021

Մասնակիցներ՝ 3-2դասարան

Նախագիծ՝  Կարդում ենք Թումանյան

Օրը՝ 19.02.21

Ժամը՝ 12:00

Նախագիծ՝  Կարդում ենք Թումանյան

Վայրը՝ «Մհեր Մկրտչյան» արտիստական թատրոն

Օրը՝ 19.02.21

Ժամը՝ 11:15-13:30

Պատասխանատու՝ Մոնիկա Տոնոյան

Օգնական՝ Սիրանուշ Իսկանդարյան

Նախապատրաստական աշխատանքներ՝

Կարդում ենք Թումանյանի ստեղծագործությունները, բերանացի անում «Շունն ու կատուն» ստեղծագործությունը, քննարկում: Ստեղծում ենք ընտանեկան ռադիոթատրոններ, տեսանյութեր: Ներկայացումը դիտելուց հետո համեմատում ենք:

Սովորողների նախապատրաստական աշխատանքը տեսե՛ք հետևյալ բաժնում:

Ընթացքը՝

Հարավային դպրոցից շարժվում ենք 11:15-ին: 11:30-ին կլինենք թատրոնի բակում: Բակում կկարդանք «Շունն ու կատուն», «Ամենից լավ տունը» ստեղծագործությունները:

12:00-13:13՝ թատրոնի դիտում:

13:30՝ վերադարձ Հարավային դպրոց

Ամփոփումը՝ ֆոտոշարեր, ճամփորդապատումներ, որոնք կտեղադրվեն դասարանական բլոգում, սովորողների բլոգներում:

Ներկայացման նկարագրություն

Հ.Թումանյանի Շունն ու կատուն հեքիաթը պատմուն է համբերատար քեռի Քուչիի և խաբեբա ուստա Փիսոյի մշտական կռվի մասին: Մրսում է շունը և ճարելով գառան մորթի գնում է դերձակ կատվի կուշտը: Մորթին վերցնելով կատուն Քուչիին պատվիրում է գալ ուրբաթ օրը:Անցնում է ժամանակը, վրա է հասնում ուրբաթ օրը, շունը գնում է գդակի հետևից, բայց խորամանկ կատուն նրան նախատում է շտապողականության համար և ձեռնունայն հետ ուղարկում:Նորից գալիս է շաբաթվա ուրբաթ օրը: Շունը նորից հայտնվում է կատվի դռանը: Հանդիպումից խուսափում է ուստա փիսոն,բայց ճարահատված ընդունում է նրան, փորձում է նորից արդարանալ՝ ինչն էլ զայրացնում է քեռի Քուչիին: Շողոքորթելով և կեղծավորությամբ կատուն ուզում է ազատվել քեռի Քուչիից, բայց Քուչին հարձակվում է նրա վրա և պահանջում իր մորթին: Ուստա փիսոն վախեցած նրան է տալիս գդակը, բայց չար ու վտանգավոր արարքներով օժտված փիսոները կազմակերպված քեռի Քուչիի գլխից թռցնում են գլխարկը:

Բեմադրող ռեժիսոր` Յունոնա Մալենկո

Բեմանկարիչ` Ներսես Սեդրակյան

Զգեստների նկարիչ` Մարինա Թադևոսյան

Երաժշտական ձևավորումը` Յունոնա Մալենկո

Պարերը` Նարինե Միրզոյանի

Դերերում՝Մայր կատու Արփինե Իսրայելյան

Փիսիկ 1 Սյուզաննա Դավթյան

Փիսիկ 2 Միլենա Ավանեսյան

Փիսիկ տատիկ Մարի Գրիգորյան

Քեռի Քուչի Արծրուն Չոբանյան

Խանութպան Լևս Դավթյան

Չոբան Ռուդիկ Մարտիրոսյան

Շուն Հայկ Մանուկյան

Վաճառականներ՝ Անուշ Հակոբյան

Սարգիս Վարդևանյան

Փետրվարի 08, երկուշաբթի

1. Ուրախ օտար լեղի- ռուսերեն

2. Երգ

3-4. Ընթերցանություն — Ընթերցում ենք «Եդեմական ծաղիկը» հեքիաթի մաս 2-րդը

5. Մաթեմատիկա — քառանիշ թվեու

Փետրվարի 09, երեքշաբթի

1. Ուրախ օտար լեզու — անգլերեն

2. ես և շրջակա աշխարհը

3. Մայրենի

4. ընտրությամբ գործունեությյ

5. Շախմատ

Փետրվարի 10, չորեքշաբթի

1. Մայրենի

2. Ուրախ օտար լեզու — ռուսերեն

3. Մաթեմատիկա

4-5. լող

Փետրվարի 11, հինգշաբթի

1. Ընթերցանություն

2-3. Մաթեմատիկա

4. «Առականի TV» #5

5. Մարմնակրթյթյուն

Փետրվարի 12, Ուրբաթ

1. Ուրախ օտար լեզու — անգլերեն

2-3. մանրենի

4. Ընտրությամբ գերծունեություն

5. Տեխնոլոցիական աշխատանք

-Ո՞ւր պոկեցիր իմ ծաղիկը․․․ քո մահն է հիմի․․․ -Քո մահն է հիմի․․․-ձեն է գալի ամեն կողմից․․․

Մարդը ոչ մեռած, ոչ կենդանի՝ հրեշի առաջն է ընկնում։

-Ների՛ր,- ասում է,-ո՛վ հզոր․․․ իմ աղջիկն էր ուզել․․․

-Կներեմ,-կանչում է հրեշը,-միայն էն պայմանով, որ էդ աղջիկը ինձ տաս։

-Համաձայն եմ։

— Որ համաձայն ես, քեզ եմ բաշխում քո կյանքը։ Գնա։ Հենց որ ձեր տան դիմացի սարը սիպտակի, էդ իմ նշանն է, կգամ Ծաղկին տանելու։

Դու մի ասիլ՝ Սիպտակ դևը ինքը՝ հրեշն է, որ կա։ Վաճառականը վերադառնում է տուն։ Աղջիկը միամիտ առաջն է վազում, վզովը փաթաթվում։ Աղջիկը նայում է, տեսնում է՝ էս ծաղկի թերթի վրա՝ մի դագաղի պատկեր, գլխի է ընկնում, որ միջում բան կա, իսկ հերը թաքցնում է, թե ինչ ծաղիկ է և ինչ է պատահել։ Հերը համբուրում է, եդեմական ծաղիկը տալիս իրեն, իսկ պատահած դեպքն ու իր խոստումը թաքցնում է։ Թաքցնում է, բայց ինքն իր մեջ միտք է անում ու տխրում։ Քանի օրերն անց են կենում, էնքան ավելի է տխրում։ Մի առավոտ էլ վեր է կենում տեսնում՝ իրենց տան դիմացի սարն արդեն սիպտակել է։ Լաց է լինում։ Պատճառը հարցնում են․ էլ չի կարողանում ծածկի, պատմում է, թե՝ հապա չեք ասիլ՝ էսպես-էսպես բան է պատահել, ես էլ խոսք եմ տվել, հիմի Սիպտակ դևը գալու է, Ծաղկին տանի։

-Բան չկա, հայրիկ- ասում է Ծաղիկը,- դու լաց մի լինի, ես կերթամ Սիպտակ դևի հետ, ինչ կլինի, կլինի։

Այնինչ Սիպտակ դևը արդեն դուռը կտրել է ու մռնչում է․

— Ո՜ւր է Ծաղիկն, ո՜ւր․․․ ինձ տո՜ւր․․․

Մռնչում է, ու նրա սառը շնչից դողում են ծառերը, աշխարհքը՝ գունատվում․ ի՜նչ պետք է անեին խեղճ մարդիկը։ Զուգված, զարդարված, եդեմական ծաղիկը ձեռքին դուրս է գալի Ծաղիկը, անձնատուր լինում Սիպտակ դևին, որ չարախինդ սուլոցով ու ագահ ոռնոցով, սառով, սևով, հողմի թևով իսկույն հափշտակում է, տանում։ Տանում է Մասիսի մեծ վիհը։ Էնտեղ, Մասիսի էն մեծ վիհում, էն անմատչելի, միշտ մռայլ ու միշտ սառն աշխարհքում կանգնած էր իր սառցեղեն ապարանքը։ Էն ապարանքից իջնում էր նա, սառով ու սարսափով աշխարհքը պատում, հափշտակում ամեն կյանք ու կենդանություն։ Ծաղիկին էլ տանում է, փակում էն բյուրեղյա ապարանքում։

Ժամանակով մեր աշխարհքում մի մարդ է լինում։ Էս վաճառականը ունենում է մի աղջիկ, անունը՝ Ծաղիկ։ Ծաղիկ որ ծաղիկ, էնքան քնքուշ, էնքան նախշուն, էնքան սիրուն է լինում։

Հերը անչափ սիրելիս է լինում աղջկանը։ Մի անգամ էլ օտարություն գնալիս հարցնում է․

-Ի՞նչ կուզես քեզ համար բերեմ։

Թե՝ եդեմական ծաղիկը կուզեմ ինձ համար բերես։

-Լավ,- ասում է,- կբերեմ։

Գնում է, աշխարհքից աշխարհք անց է կենում, իր առուտուրն անում է, իր գործը պրծնում, ուզում է աղջկա համար էլ եդեմական ծաղիկը գտնի, որ տուն գա։ Դես է հարցնում եդեմական ծաղիկ, դեն է հարցնում եդեմական ծաղիկ, ոչով չի իմանում, թե ինչ բան է եդեմական ծաղիկը կամ որտեղ է բացվում։ Վերջը մի ծեր մարդ է պատահում։ Էս ծեր մարդը մի ճամփա է ցույց տալի, ասում է՝ էս ճամփով որ գնաս, էսինչ տեղը կգտնես քո հարցրած ծաղիկը։ Բայց զգույշ կաց Սիպտակ դևից, նա եդեմական ծաղկին հսկում է։

Հորը սիրտ է։ Ծերունու ցույց տված ճամփեն բռնում է, գնում։ Գնում է, գնում, շատ է գնում, թե քիչ, դուրս է գալիս էնտեղ, որտեղ բացվում է եդեմական ծաղիկը։ Հենց հասնում է, ծաղիկը պոկում է թե չէ՝ մի հողմ, մի փոթորիկ է վեր կենում, փոթորկի հետ հայտնվում է մի հրեշ։ Մարդ ասես, մարդ չի, գազան ասես, գազան չի, բայց գազանի նման մռնչում է․